True Love

ഈ ജന്മത്തിൽ എനിക്ക്‌ നിന്നോട്‌ പറയുവാനുളളതെല്ലാം

എന്റെ ആത്മാവിന്റെ താളുകളിൽ ഞാൻ കുറിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു,

ഒരു വേള നിന്നെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ഭൗതീകമായ

 എല്ലാ ചെങ്ങലകളും പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞു 

എന്നെ കേൾക്കുവാൻ, എന്നിലെ എന്നെ അറിയുവാൻ 

നീ സ്വതന്ത്രമാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ.

കാത്തിരിപ്പിന്റെ നാളുകൾക്ക്‌ ദൈർഘ്യമേറെയുണ്ടെങ്കിലും 

ഓരോ ദിനവും കൊഴിയുന്തോറും നാം തമ്മിലുളള അകലം 

കുറയുന്നുവെന്ന പ്രതീക്ഷ എന്നിൽ നിറക്കുന്നത്‌ 

ജീവസ്സുളള ഒരു ആത്മചൈതന്യമാണു.

ആത്മാവിന്റെ സ്പന്ദനത്താൽ കാണാതെ കാണുവാനും, 

പറയാതെ കേൾക്കുവാനും, അറിയാതെ അറിയുവാനും 

കഴുയുന്നതാണു നാം തമ്മിലുളള ആ അന്തരത്തെ സാധൂകരിക്കുന്നത്‌.

ദിനരാത്രങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു വീഴുമ്പോഴും, വർഷങ്ങൾ പോയ്‌ മറയുമ്പോഴും, 

ഋതുക്കൾ മാറി വരുമ്പോഴും കണ്ണിമ പൂട്ടാതെ കാത്തിരിക്കുന്ന

 എന്നിലെ പ്രണയത്തിനു പറയുവാനും, കേൾക്കുവാനും, 

കാണുവാനും, അറിയുവാനും കഴിയുന്നത്‌ ഒന്നു മാത്രമാണു;

 ഒരു ജന്മത്തിന്റെ പുണ്യമായി ഞാൻ കരുതുന്ന 

നിന്നിലെ പ്രണയത്തെ... 

നീ അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ 

ഗതിവിഗതികളെ നിയന്ത്രിക്കുമ്പോൾ 

എന്റെ ജീവിതത്തിലും നിന്റെ കൈയ്യൊപ്പുണ്ടെന്നുളള സത്യത്തെ 

ഞാൻ ഏറ്റവും അഭിമാനത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്നു. 

ഇനി എത്ര നാൾ ഞാൻ കാത്തിരിപ്പേണ്ടു എന്നറിയില്ലെങ്കിൽ കൂടിയും, 

പ്രതീക്ഷകൾ അസ്തമിക്കാത്ത, സ്വപ്നങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ആ ദിനം 

എന്നിൽ നിറക്കുന്ന അത്മവിശ്വാസത്തിനു ഈ ജന്മം മുഴുവൻ 

ഞാൻ നിന്നോട്‌ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു... 

Keep inspiring

ജീവിത യാത്രയിൽ നമ്മൾ ഒരുപാട്‌ ആൾക്കാരെ പരിചയപ്പെടുന്നു... യാത്രയുടെ തുടർച്ചയിൽ ചിലർ എന്നന്നേക്കുമായി  വിടപറഞ്ഞു പോകും, ചിലർ ഓർമ്മകളുടെ ഏടുകളിൽ മറയപ്പെടും, ചിലർ കാലചക്രത്തിന്റെ കറക്കത്തിൽ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും, എന്നാൽ വളരെ ചുരുക്കം പേർ മാത്രം നമ്മോടൊപ്പം നമ്മുടെ ജീവിതാവസാനം വരെ കൂടെയുണ്ടാവും... നമ്മുടെ സന്തോഷങ്ങളിൽ, നമ്മുടെ ദുഃഖങ്ങളിൽ, നമ്മുടെ എല്ലാ തല്ലുകൊളളിത്തരങ്ങളിലും നമുക്ക്‌ കൂട്ടായി അവർ ഉണ്ടാകും.
  

ഒരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ നമുക്ക്‌ എത്രമാത്രം പ്രാധാന്യമുണ്ട്‌ എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌ അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പരമ പ്രധാനമായ കാര്യങ്ങൾ അത്‌ ദുഃഖമായാലും, സന്തോഷമായാലും നമ്മോട്‌ പങ്കുവെക്കപ്പെടുമ്പോഴാണു. ശരിക്കും ആ ഒരു അടുപ്പം ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വേരൂന്നിയതായിട്ട്‌ എനിക്ക്‌ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്‌. അപ്പോഴാണു നമുക്ക്‌ നമ്മോട്‌ തന്നെ ഒരു ബഹുമാനം തോന്നിപ്പോകുന്നത്‌, നമ്മുടെ അസ്തിത്വവും ജീവിതവുമൊക്കെ ആരുടെയൊക്കെയോ ജീവിതത്തിന്റേയും ഭാഗമാണെന്ന് തോന്നുന്നത്‌.  

കഴിഞ്ഞ രണ്ട്‌ വർഷത്തിനുളളിൽ എന്നെ ബന്ധപ്പെടുവാൻ ഒരു കോണ്ടാക്ട്ട്‌ ഡീറ്റെയിൽസ്‌ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടു കൂടിയും എന്നെ തേടി ഒരു സുഹൃത്ത്‌ വന്നു. ശരിക്കും എനിക്ക്‌ ഒരുപാട്‌ സന്തോഷം തോന്നി അന്ന്. നാമറിയാതെ നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും, നമ്മെ തേടുന്നവരുമുണ്ട്‌ ഈ ലോകത്ത്‌ ഉണ്ട്‌ എന്നറിയുന്നത്‌ ഒരു സുഖമുളള അനുഭവമാണു.

ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇതിവിടെ എഴുതിയതെന്താണെന്നു വെച്ചാൽ കഴിഞ്ഞ രണ്ട്‌ പ്രഭാതങ്ങൾ എനിക്ക്‌ നൽകിയത്‌ രണ്ട്‌ വാർത്തകളാണു; ഒരു വാർത്ത സന്തോഷത്തോടൊപ്പം മനസ്സിൽ ചെറിയ ഒരു വേദന ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിൽ, അടുത്ത വാർത്ത ഒരുപാടു സന്തോഷം നൽകുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. രണ്ടും ഈ ലോകത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരിൽ നിന്നാകുമ്പോൾ ആ സന്തോഷം ഒരു പടി മുന്നിലാണു.  രണ്ടും ഒരു മനസ്സ്‌ കൊണ്ട്‌ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ എന്നും ദൈവം അവർക്ക്‌ നന്മ മാത്രം വരുത്തണമേയെന്നുളള മനസ്സ്‌ നിറഞ്ഞ പ്രാർത്ഥന മാത്രം എന്നിൽ അവശേഷിക്കുന്നു.

KEEP INSPIRING YOURSELF  & OTHERS 

WITH 

YOUR LIFE, WORDS, DEEDS & LOVE. 

ഞാൻ കാണാത്ത എന്റെ കുഞ്ഞിനായി...

ജൂൺ പതിനഞ്ച്‌ .. വേർപാടിന്റെ രണ്ട്‌ വർഷങ്ങൾ... കുഞ്ഞേ ആരും നിന്നെയോർത്തില്ലെങ്കിലും നിന്റെയീ അമ്മ ഇന്ന് നിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ജീവിക്കുന്നു. നിന്റെ കുഞ്ഞനുജത്തി ഇന്ന് എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്‌. അവളുടെ കൊഞ്ചലും, കളിചിരികളുമാണു ഈ അമ്മയുടെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷങ്ങൾ. ഞാൻ ചിലപ്പോൾ ചിന്തിക്കും നിന്നെ എനിക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവൾ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ലാ. പക്ഷേ നിന്റെ വേർപാടിന്റെ ദുഃഖം മാറ്റുവാൻ അവൾ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ വന്നു. ഒരു കാവൽ മാലാഖയായി അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ നീയെന്നും ഉണ്ടായിരിക്കണം. നീയീ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചു വീണില്ലായിരിക്കാം പക്ഷേ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നീ ജന്മം കൊണ്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ ഈ അമ്മയുടെ സ്‌നേഹവും വാത്സല്യവും എന്റെ മരണം വരെ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാവും.. 

        ഒരുപാടിഷ്ടത്തോടെ ...

ഒരുപാട്‌ വാത്സല്യത്തോടെ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ....

നിശബ്ദമാം പ്രണയം

വാക്കുകൾ അന്യമായ നിമിഷങ്ങളെ പുൽകുവാൻ

നിൻ നയനങ്ങൾ തേടുന്നത്‌ എന്തിനെയാണു?

എൻ അന്തരാത്മാവിൽ ആഴങ്ങളിൽ നിശബ്ദമായി

ഒഴുകുന്ന പ്രണയമെന്ന അനുഭൂതിയെയോ!

പൗർണ്ണമി രാവിൽ ധരിത്രിതൻ മടിത്തട്ടിൽ 

നിലാമഴ പൊഴിക്കുന്ന ചന്ദ്രനും  നിശബ്ദമായി തേടുന്നതും

 ക്ഷിതിതൻ ആത്മാവിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന 

ആ പ്രണയമെന്ന അനുഭൂതിയെയാണു

നിശബ്ദമായി എന്നിലൊഴുകുന്ന പ്രണയത്തിൻ വീചികളെ 

എൻ അന്തരാത്മാവിനാൽ ഞാനും പ്രണയിക്കുകയാണു 

പ്രണയമെന്ന അനുഭൂതിയെ പുൽകി

 ഈ ജന്മത്തിൻ ഗമനവും സാർത്ഥകമാക്കീടുവാൻ.  

എല്ലാം ഈ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം

പൂക്കളുടേയും, മഞ്ഞിന്റേയും, മഴയുടേയും നാട്ടിൽ വന്നിട്ട്‌ ഇന്ന് ഒരു വർഷം തികയുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഒരു പാട്‌ അനുഭവങ്ങൾ അവശേഷിപ്പിച്ച്‌ വീണ്ടും യാത്ര തുടരുമ്പോൾ നഷ്ടങ്ങളുടേയും, നഷ്ടപ്പെടലിന്റേയും കണക്കുകൾ മാത്രം ജീവിതമാകുന്ന തുലാസിന്റെ ഒരു തട്ടിൽ അവശേഷിക്കുന്നു; മറ്റേത്തട്ടിൽ ആകാശത്തോളം ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു പിടി സ്വപ്നങ്ങളും. ആ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഒന്ന് തോടുവാൻ ഇനിയും എത്ര കാതങ്ങൾ ഞാൻ തനിയെ നടക്കണം. എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതിയവർ അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ കണക്കുക്കൂട്ടലുകളിൽ നിന്ന് ഞാനെന്ന വ്യക്തിയെ മാറ്റിനിർത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ എവിടെയോ അത്‌ എന്റെ ആത്‌മവിശ്വാസത്തെ തല്ലിക്കെടുത്തുന്നതു പോലെ... എന്നാലും അതിലൂടെ അവർക്കുണ്ടാകുന്ന ലാഭങ്ങൾ ഒരു പക്ഷേ എന്നേക്കാൾ ഒരു പിടി മുന്നിലാണെന്ന സത്യത്തെ ഞാനും അംഗീകരിക്കുന്നു. 

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏതവസ്ഥയിലും നമുക്ക്‌ കൂട്ടായി തന്റെ നിഴൽ മാത്രമേയുളളുവെന്ന തിരിച്ചറിവാണു ജീവിതത്തിൽ എന്തിനേയും നേരിടാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നത്‌. ആരുടേയും കണക്കു പറച്ചിലുകൾ കേൾക്കണ്ടാ.... ആരേയും കണക്കുകൾ ബോധിപ്പിക്കുകയും വേണ്ടാ.... 

അമ്മയപ്പന്മാർക്ക്‌ മക്കളെ വളർത്തിയതിന്റേയും, പഠിപ്പിച്ചത്തിന്റേയും, കല്യാണം കഴിച്ചു വിട്ടതിന്റേയും കണക്കുകൾ...

മക്കൾക്ക്‌ അവർക്ക്‌ കിട്ടുന്ന പാരമ്പര്യ സ്വത്തിന്റേയും, സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ നോക്കുന്നതിന്റേയും കണക്കുകൾ....

ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്ക്‌ അവരവർ ചെയ്യുന്ന ജോലിയുടേയും, അവർക്ക്‌ കിട്ടുന്ന ശമ്പളത്തിന്റേയും, മക്കളെ നോക്കുന്നതിനും കണക്കുകൾ....

"ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട.... ഞാൻ അധ്വാനിച്ച.... ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയ..... അങ്ങനെ എവിടേയും ഞാൻ മാത്രം...."

എല്ലായിടത്തും ആരാണു ഒരു പടി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്‌ എന്ന് സമർത്ഥിക്കുവാൻ മത്സരം...

ഈ മത്സരവും, കണക്കു പറച്ചിലുകളുമെല്ലാം ജീവിതത്തിൽ എന്തു നേടിത്തരുന്നു എന്നു ചോദിച്ചാൽ... അതിനുത്തരമായി എല്ലാവരും പറയും.. "എല്ലാം ഈ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം". അങ്ങനെ സ്വയം ആശ്വസം കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ട്‌ എല്ലാവരും ഈ ഭൂമിയിലെ ആയുസ്സ്‌ തികക്കുന്നു....

എത്ര മനോഹരമായ ആചാരങ്ങൾ...

നല്ല മഴയും തണുപ്പുമുളളതുകൊണ്ട്‌ സോഫയുടെ ഒരു കോണിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി എന്റെ കുഞ്ഞിനേയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണു വീണ്ടും എന്തെങ്കിലും എഴുതണമെന്ന് തോന്നിയത്‌. എന്റെ പെണ്ണു സുഖമായി അവളുടെ അമ്മയുടെ ചൂടും പറ്റി എന്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന് ഉറങ്ങുന്നു. ഇങ്ങ്‌ ആസ്‌ട്രേലിയായിൽ വന്നിട്ട്‌ ഇത്‌ വരെ മ്മടെ പടച്ചോനെ എന്റെ ബ്ലോഗിലൂടെ ഒന്ന് ഗൗനിച്ചില്ലായെന്ന ഒരു വിഷമം മാറട്ടെയെന്ന് കരുതി ഇന്ന് പുളളിയെ കൂട്ടുപിടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു വർഷത്തെ ഇടവേളക്ക്‌ ശേഷം ഞങ്ങളുടെ സംസാരം അക്ഷരങ്ങളായി കുറിക്കുമ്പോൾ പടച്ചൊനു പറയാനുണ്ടായിരുന്നത്‌ നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു.

"അല്ലാ ഈയ്‌ ഇബിടെ കുത്തിയിരിക്കുകാ?? ഈയ്‌ നാട്ടിലെ വിവരങ്ങളു ബല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ കാത്തുവേ??".

"പിന്നെ അറിയാണ്ട്‌!! ബീഫ്‌ നിർത്തലാക്കിയതല്ലേ. ലാലേട്ടൻ ഒരു സിനിമയിൽ പറയുന്നത്‌ പോലെ "എത്ര മനോഹരമായ ആചാരങ്ങൾ".

"അല്ലാ എനിക്ക്‌ മനസ്സിലാകാത്തത്‌ ഈ മനുഷ്യന്മാർക്കൊക്കെ എന്ത്‌ പറ്റിയെന്നാണു!!!. ഒരു ബശത്ത്‌ പീഡനത്തോട്‌ പീഡനം മറുവശത്ത്‌ മതത്തിന്റെ പേരിൽ ഓരോരൊ കോപ്രായങ്ങളു..." പടച്ചോൻ രാവിലെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയ പസ്ത കഴിച്ചുകൊണ്ട്‌ തന്റെ ആവലാതി പങ്കുവെച്ചു.

"അല്ലാ പടച്ചോനെ ഇപ്പോ എല്ലാരുടേയും സംശയം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ഗോമാതാവിനു ദൈവീക പരിവേഷം നൽകിയാണു ബീഫ്‌ നിരോധിച്ചത്‌, അപ്പോ കൃഷ്ണന്റെ അവതാരമായിരുന്ന മത്സ്യവും, പന്നിയും നിരോധിക്കണ്ടേ?? മുരുകന്റെ വാഹനമാണു മയിൽ, നാട്ടിൽ ആ മയിലിനെ കൊന്ന് മയിലെണ്ണ ഉണ്ടാക്കുന്നു... ഇന്ദ്രന്റെ വാഹനമാണെ ആന.. ആ ആനയെക്കൊണ്ട്‌ എന്തൊക്കെ കച്ചവടങ്ങൾ നടക്കുന്നു... അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ഒരു ദൈവീക പരിവേഷമുണ്ട്‌." ഞാൻ എന്റെ സംശയങ്ങളുടെ ഭാണ്ടക്കെട്ടുകൾ തുറക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

പാസ്താ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ ചാരിതാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി പടച്ചോൻ എനിക്ക്‌ സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു, "അനക്ക്‌ ഇത്തിരി കൈപുണ്യമൊക്കെയുണ്ട്‌ ട്ടോ. അത്‌ നീയ്‌ പറഞ്ഞത്‌ നേരാ കാത്തൂ. ഇപ്പോ ബീഫ്‌ നിർത്തലാക്കിയത് കൊണ്ട്‌ ഒരു മിണ്ടാപ്രാണിയെ രെക്ഷിച്ചു. അതുപോലെ മറ്റു മിണ്ടാപ്രാണികളെക്കൂടി രെക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലെന്നാ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നത്‌. ഒരു മതത്തിന്റെ പേരിൽ ഓരോ കാര്യങ്ങളും സ്വകാര്യവൽക്കരിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണു എല്ലാം ഒരു പ്രഹസനമായി മാറുന്നത്‌."

" മത്സ്യവും മാംസവുമൊക്കെ തിന്നുമ്പോൾ ഞാനെപ്പോഴും ഓർക്കും യ്യോ!! മ്മടെ ഭക്ഷണത്തിനായി അവരെ കൊന്നപ്പോൾ അവർക്ക്‌ എത്ര വേദനിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്... പക്ഷേ തീറ്റ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ആ വേദനയൊക്കെ മറക്കും കെട്ടോ. എന്നാലും മനസ്സിന്റെ ഉളളിലെവിടെയോ ഒരു കുറ്റബോധമുണ്ട്‌." അതും പറഞ്ഞ്‌ ഞാനൊരു ദീർഘ നിശ്വാസം വിട്ടു.

"എല്ലാ മനുഷ്യന്മാരും ഇങ്ങനെയിക്കെത്തന്നെയാ കാത്തൂ. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിനു ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്‌ . അവിടെ മാംസഭുക്കുകൾ മാംസം കഴിച്ചു ജീവിക്കണം, സസ്യഭുക്കുകൾ സസ്യവും. എന്ത്‌ തിന്നണം, എന്ത്‌ ഉടുക്കണം, എങ്ങനെ ജീവിക്കണം എന്നൊക്കെയുളളത്‌ ഓരോരുത്തരുടേയും സ്വാതന്ത്ര്യമാണു. അത്‌ മനുഷ്യനു സ്വീകാര്യമല്ലാത്ത നിയമങ്ങളായും, ആചാരങ്ങളായുമൊക്കെ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത്‌ ഒരു ദുരാചാരമല്ലേ!!!. അതും പറഞ്ഞ്‌ പടച്ചോൻ പോകുവാനായി എണീറ്റു.

"ഇങ്ങളു പോകുവാ. അതിനു മുൻപ്‌ ഞാനൊരു സംശയം ചോദിച്ചോട്ടെ! ഇങ്ങളു മാംസഭുക്കാണോ, അതോ സസ്യഭുക്കാണോ??" എന്റെ ചോദ്യത്തിലെ കുസൃതി മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട്‌ പടച്ചോൻ ചിരിച്ചു. 

"ഈയ്‌ കോഴീനേം മീനിനെയുമൊക്കെ തിന്നത്തില്ലേ?. തിന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അന്റെ പടച്ചോനും ഇതൊക്കെ തിന്നും. എന്നാലും പറയുകയാ മ്മടെ ആരോഗ്യത്തിനു ഏറ്റവും നല്ലത്‌ ശുദ്ധമായ പച്ചക്കറികളു തന്നെയാ" ഉത്തരങ്ങൾക്ക്‌ മറുചോദ്യം ചോദിച്ചു കൊണ്ട്‌ പടച്ചോൻ വീണ്ടും എന്നെ തോൽപ്പിച്ചു.

"എന്നാപ്പിന്നെ ഇങ്ങൾക്ക്‌ ബീഫ്‌ തിന്നാൻ തോന്നുമ്പോൾ ഇങ്ങട്ട്‌ പോന്നോളൂട്ടോ!! നല്ല ഒന്നാന്തരൻ നസ്രാണി ബീഫ്‌ കറിക്കൂട്ടാം." ഞാൻ പടച്ചോനോടായി പറഞ്ഞു.

പടച്ചോൻ യാത്ര പറഞ്ഞ്‌ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അത്രയും നേരം ചന്നം പിന്നം ചാറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചാറ്റൽ മഴക്ക്‌ ഇടവേള നൽകിക്കൊണ്ട്‌ സൂര്യഭഗവാൻ മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും തലപൊക്കി നോക്കി. മാനുഷ കുലത്തിനു ഹിതമായ നല്ല ആചാരങ്ങൾക്ക്‌ ഓരോ ഉദയവും സാക്ഷിയാകട്ടെയെന്നും ഓരോ അസ്തമയവും മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥിത്വത്തിനു വെല്ലുവിളിയാകുന്ന ദുരാചാരങ്ങളുടെ അവസാനത്തിനു സാക്ഷിയാകട്ടെയെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

കാർത്തിക...

HAPPY MOTHER'S DAY..

അമ്മയെന്ന സുകൃതത്തിനൊപ്പം.... 

എട്ട്‌ വർഷത്തിനുശേഷം ആ സുകൃതത്തിന്റെ പുണ്യം പകരുവാനായി 

എന്റെ എന്റെ ഉദരത്തിൽ ജനിച്ച എന്റെ പൊന്നു മകൾ.....

I am happy for celebrating my most beautiful and blessed Mother's Day with my Mom and My Daughter .... 

If My Mom is my Blessing, my Daughter is my Pride 

Because She gave me the identity as "Mom".... 

You both are my LIFE....

LOVE YOU MOM & MARTHA