ഞാനും കണ്ടു ആ പ്രണയ കാവ്യം...

ഇന്ന്‌ രാവിലെ വളരെ നേരത്തെ എണീറ്റു, സ്വിച്ചിട്ടതുപോലെ സമയം  അഞ്ചരയായപ്പോള്‍ കണ്ണു തുറന്നു...ഒരു കാപ്പിയും ഇട്ട് നേരെ പഠിക്കുവാന്‍ ഇരുന്നു. പക്ഷേ പ്രതീക്ഷിച്ച വിജയം കരസ്ഥമാക്കുവാന്‍ സാധിക്കാഞ്ഞതുകൊണ്ട്... വീണ്ടും ഒരു പൂച്ചയുറക്കത്തിനു വേദിയൊരുങ്ങി. എനിക്ക് വേണ്ടി എന്നത്തെയും പോലെ എന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളും എനിക്കായി കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു... ഞാന്‍ കാണുവാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച സ്വപ്നം... എന്‍റെ മാത്രം സ്വപ്നം... അത് കണ്ടുകഴിഞ്ഞു എണീറ്റപ്പോള്‍ എവിടെയോ ഒരു ഡിപ്രഷന്‍ അടിച്ചു.... അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഗൂഗിളില്‍ കയറി സിനിമ ലിസ്റ്റ് ഒന്നു തപ്പി... ദേ! കിടക്കുന്നു ഞാന് കാണാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച പടം...

അങ്ങനെ മൂന്നു മാസത്തെ ഇടവേളക്ക് ശേഷം ഞാന്‍ ആദ്യമായി തനിച്ചു പോയി ഒരു സിനിമ കണ്ടു " എന്നു നിന്‍റെ മൊയ്ദീന്‍"‍ ... നാടും വീടും,പുഴയും മഴയും, അമ്പലവും ഉത്സവവും അതിലുപരി അനശ്വരമായ ഒരു പ്രണയവും കോര്‍ത്തിണക്കി വളരെ മനോഹരമായ എന്നാല്‍ ദുരന്തപൂര്‍ണമായ ഒരു പ്രണയ കാവ്യം...

ടിക്കറ്റ്‌ കൌണ്ടറില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എനിക്കുവേണ്ടി അവിടെ നിന്ന സ്റ്റാഫ്‌ തിരഞ്ഞെടുത്തത് സീറ്റ് നമ്പര്‍ 14... ടിക്കറ്റിലെ നമ്പര്‍ കണ്ട് എന്‍റെ ചുണ്ടില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടര്‍ന്നു.." എന്‍റെ മാജിക്‌ നമ്പര്‍." ഈ പടം കാണാന്‍ ഞാന്‍ ‍ഇരിക്കേണ്ട അനുയോജ്യമായ സീറ്റ് നമ്പര്‍.

ഈ സിനിമയില്‍ തമാശകളില്ലാ... പകരം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തില്‍ നിര്‍ഭാഗ്യം എന്നത് ഏതെല്ലാം വഴികളിലൂടെ എത്തപ്പെടുന്നു എന്നതിന്‍റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ സിനിമ... അത് ജീവിതത്തില്‍ അനുഭവിച്ചവര്‍ക്ക്  അല്ലെങ്കില്‍ ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ‍ തികച്ചും സ്വീകാര്യമായ സിനിമ... നിര്‍ഭാഗ്യങ്ങള്‍ ജീവിതത്തില്‍ തുടര്‍ക്കഥയാകാത്തവര്‍ക്ക് ഒരാളുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഇങ്ങനെയും സംഭവിക്കുമോയെന്നു ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന കഥ...

അതിലഭിനയിച്ച ഓരോ വ്യക്തിയും അവരുടെ ഏറ്റവും നല്ല അഭിനയ മുഹൂര്‍ത്തം കാഴ്ച്ച വെച്ചിരിക്കുന്നു... ജോമോന്‍ റ്റി. ജോണിന്‍റെ ഛായാഗ്രഹണം എടുത്ത് പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ആ സിനിമയില്‍ ഒരു ദിവസം എടുത്തു പറയുന്നുണ്ട് "ജൂലൈ 12"...

എന്‍റെ ജീവിതത്തിലും ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത ദിവസം "JULY 12".

അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത് ആയുദം കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന മുറിവാണോ , വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന മുറിവാണോ നമ്മില്‍ കൂടുതല്‍ ആഴത്തില്‍ മുറിവുണ്ടാക്കുന്നത്?????.... നമ്മള്‍ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ ഒന്നു ചെറുതായി ശ\കാരിച്ചാല്‍ ‍ പോലും നമ്മുടെ ചങ്കുപൊടിയും ....  ഒരുപാട് വേദന തോന്നിയാലും നമ്മുടെ ഇടയിലുള്ള സ്നേഹം നമ്മില്‍  എന്നും അതുപോലെ തന്നെയുണ്ടാകും.... അത് ആര്‍ക്കും മുറിച്ചുമാറ്റുവാന്‍ സാധിക്കില്ല....

കാഞ്ചനമാലയുടേയും, മോയ്ദീനിന്‍റെയും അനശ്വര പ്രണയത്തിനുമുന്‍പില്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ ശിരസ്സു നമിക്കുന്നു.... ‍

***********

ഞാനും തേടിയത് അനശ്വരമായ ആ പ്രണയത്തെയായിരുന്നു...  പ്രണയമെന്നത് ഒരു  കാമുകീ കാമുക ബന്ധമായി കാണുവാന്‍ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല... അത് രണ്ടു വ്യക്തികള്‍ തമ്മിലലുള്ള രണ്ടു ആത്മാക്കള്‍ തമ്മിലുള്ള ഒരു നല്ല സൌഹൃദമായിട്ട് കാണുവാന്‍ ഞാന്‍ എന്നുമാഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളത്‌... അതിന്‍റെ ആഴവും പരപ്പും ഒരിക്കലും അളക്കുവാന്‍ പറ്റാത്തതായിരിക്കണം... അതിന്‍റെ അടിസ്ഥാനങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലും വിശ്വാസത്തിലും വേരൂന്നിയതായിരിക്കണം.... അവിടെയാണ് പ്രണയമെന്നത് അനശ്വരമായി മാറുന്നത്...

ഞാന്‍ തേടിയതും കണ്ടെത്തിയതും അതാണ്‌... പക്ഷേ....

എന്‍റെ വിശ്വാസങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ അടിയുറച്ചു നില്‍ക്കുന്നിടത്തോളം കാലം എന്‍റെ പ്രണയം എന്നോടൊപ്പം എന്നുമുണ്ടാകും.... എന്‍റെ അവസാന ശ്വാസം വരെ.... എന്‍റെ മാത്രം സ്വകാര്യതയായി... അതിന്‍റെ പൂര്‍ണത എന്‍റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്വപ്നമായി എന്നും എന്നില്‍ അവശേഷിക്കും....

നിര്‍വചനങ്ങളില്ലാത്ത, ദിവ്യമായ എന്‍റെ പ്രണയത്തിനായി, എന്‍റെ മനോഹരമായ ആ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കായി ഞാന്‍ ഇത് കുറിക്കുന്നു...

"എന്‍റെ  അക്ഷരങ്ങള്‍, ‍എന്‍റെ എഴുത്തുകള്‍ നിന്നോടിനി പറയും

 എന്നില്‍ വിളങ്ങും അനശ്വരമായ  എന്‍റെ പ്രണയത്തിന്‍റെ,

സ്നേഹത്തിന്‍റെ, ഒരു നല്ല സൌഹൃദത്തിന്‍റെ നന്മകള്‍...

അതെഴുതുവാന്‍ പടച്ചവന്‍ എന്‍റെ തൂലികയെയും,

എന്‍റെ വിരലുകളെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെയെന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ.."

ഒരുപാടിഷ്ടത്തോടെ........

കാര്‍ത്തിക....

**************

ഞാൻ ചിരിച്ചപ്പോൾ നീ കരഞ്ഞു...

നീ ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കരയുന്നു..

പക്ഷേ രണ്ടും തമ്മിലുളള അന്തരം..

ഞാൻ ചിരിച്ചപ്പോളും ഞാൻ കരയുമ്പോളും 

ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട്‌ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു

ഇപ്പോഴും ഒരുപാട്‌ സ്നേഹിക്കുന്നു..

എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും എല്ലാവരേയും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നതാണു ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദൗർബല്യം ...

തനിക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്തു നിർത്തുമ്പോളും ആരും കാണുന്നില്ലാ അവരുടെ നെഞ്ചിലെരിയുന്ന കനലിന്റെ പൊളളൽ ....

ആരും കാണാതെ അവർ കരയുമ്പോളും ലോകത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി അവർ എന്നുമുണ്ടാകും ...

The Distance

It's 12 midnight... One more day is ending for a new dawn... Gone to British council in the evening but when I reached there, I came to know that my car's tyre got punctured... Then somehow I took my car to the work shop and repaired. After that I went to church... As usual I offered my prayers with my Blessed Rosary... Nowadays I go to church when no one is there in the church... I love to offer my prayers in the extreme  silence... I usually spend nearly one hour there...kind of meditation..

Came back at 0800pm and started to read a book.. I didn't do anything in the day time, just simply sitting and thinking about what to do.. Thought of writing something but not got into that mood..

I was reading a book now. Suddenly I remembered about this song... Started to listen... A song of distance .. Beautiful lyrics and relevant to the hour...

Is the distance keeping us away?

Or is the silence keeping us away?

Never wish to think that we're away 

As we know what we're & who we're.

Just awaiting for the right moment

Where we both can see each other 

The way we wished & dreamt about 

The way we passionate about our longing.

I'm not measuring the distance 

I'm not counting the days 

Let bygones be bygones 

Set forth to reach our destiny.

You may not be knowing 

That My days are numbered 

Please break your esoteric Silence 

So that let me know that I'm alive.

KARTHIKA...

Never kiss the lips that are asleep..

A beautiful write up by my friend Sumi ... I could perceive the alluring expression of Love through the each lines ... It's just inculcating an ardent feel of romance ... As she written, " Romance in silence..."

Never kiss the lips that are asleep..

Watch them in silence to reach ecstasy. 

When they are about to tell u that they love you..

Seal them gently...

For_ the greatest understanding of love happens in Silence. .

Be alive..

Exuberently alive...

To know this LIFE...

(Written by Sumi Aju)

എനിക്കൊരുപാടിഷ്ടം തോന്നി ആ വരികളോട്‌ ... അത്‌ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പ്പോൾ എനിക്കിത്‌ മലയാളത്തിലേക്കു തർജ്ജിമ ചെയ്യണമെന്ന്  തോന്നി... ആ വരികളിലെ പ്രണയവും അനുരാഗവും പൂർണ്ണതയും നഷ്ടപ്പെടാതെ ആ വരികൾ ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു ...

നിന്ദ്രയിലാഴ്‌ന്ന ചുണ്ടുകളെ ഒരിക്കലും
 ചുംബിക്കരുത്‌..
നിശബ്ദമായി അവയെ ദർശിച്ച്‌ ആത്മനിർവൃതിയടയുക..
എപ്പോൾ ആ ചുണ്ടുകൾ 
നിന്നോടുളള പ്രണയം വർണ്ണിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങുന്നുവോ
അപ്പോൾ അവയെ മൃദുലമായി നുകരുക...
 ഏറ്റവും മഹത്തരമായ പ്രണയസാഫല്യം 
എപ്പോഴും സാധ്യമാകുന്നത്‌ നിശബ്ദതയിലാണു ...

This is my surprise for you.. I am posting this in my blog without your permission.. Please forgive me.. Because, this is one of the most beautiful expressions of Yours... Thank You for sending me this.

KARTHIKA...

പുലർമഞ്ഞുപോൽ ...

രാത്രി വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു .. ഉറങ്ങുവാനുളള ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക്‌ മനസ്സും ശരീരവും എത്തിച്ചേർന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ പാട്ടുകൾക്ക്‌ കാതോർത്ത്‌, ജനാലയിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന കാറ്റിനു കൂട്ടായി വെറുതെ വെളിയിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക്‌ കണ്ണുംനട്ട്‌ , പൊയ്പോയ ഒർമ്മകളിലൂടെ വെറുതെ മനസ്സിനെ സഞ്ചരിക്കുവാൻ വിട്ട്‌ എന്റെ സോഫയിൽ ഞാനിരുന്നു.

കരയരുതെന്ന് ഒരുപാട്‌ ആഗ്രഹിച്ചു .... പക്ഷേ ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നത്‌ ഞാനറിഞ്ഞു ..തനിയെയായപ്പോൾ എല്ലാ ഒർമ്മകളും എന്റെ മനസ്സിന്റെ അന്തവിഹായസ്സിൽ ചിറകടിച്ചുയരുന്നു .. ആ ചിറകടികൾ എന്റെ ആത്മാവിനെ കീറി മുറിക്കുകയാണു ... എന്താണു എനിക്ക്‌ മാത്രം ഒന്നും മറക്കുവാൻ സാധിക്കാത്തത്‌ .... എന്താണു ഞാൻ മാത്രം ആ ഉമിത്തീയിൽ എരിഞ്ഞു തീരുന്നത്‌ ...

ആരോടും പരിഭവമോ പരാതികളോ ഇല്ലാതെ എല്ലാ തെറ്റുകളും ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നു.... എല്ലാവരുടെ മുൻപിലും ഞാൻ അപമാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും , എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ജീവിതവും എന്നിൽ നിന്ന് പറന്നകന്നു പോയപ്പോഴും ഞാൻ മൂകമായി നിന്നതേയുളളു ... ആരും കാണാതെ ഞാൻ ഒഴുക്കിയ കണ്ണുനീർ മാത്രമായിരുന്നു എല്ലാത്തിനു സാക്ഷി ...സാരല്ല്യാ .... എല്ലാ ഒരു ദിവസം ശരിയാകും .... എന്നും നന്മകൾ മാത്രം എല്ലാവർക്കും നേരുന്നു ...

പുലർമഞ്ഞുപോൽ നീ പൂവിന്റെ നെഞ്ചിൽ 

നിന്നൊരുസൂര്യനാളമേറ്റുണരുന്നുവോ

ജന്മങ്ങളായി വിണ്ണിൻ കണ്ണായ താരങ്ങൾ

മഴയേറ്റുരാവോരം മറയുന്നുവോ

പറയാതെ ഞാൻ പറയുന്നുവോ വിരഹം നിറഞ്ഞ 

വാക്കുകൾ നിറസന്ധ്യപോൽ മിഴിപൂട്ടിനിൽക്കവേ..

കാർത്തിക ...

Bon voyage

10:10pm. 20/10/15

Just now I came back after dropping Rengi to airport. Then thought of scribble down Something in my blog.

Going CRAZY with this Stupid and Beautiful Life.... 

Actually everything around me is trying their level best for dragging me down... I don't like to write anything about the stupid incident happened at my work place . But the most interesting thing is that  It was happened on the same day I submitted my contract renewal papers... OMG!!!! What a coincidence!!!! ...

 Tintu is not going to shed even a drop of tear for anything.. I am fed up with being put down.... I was in a mood to begin my novel... That's also lost .... Whatever, I am set to face... I am sure my Lord will safeguard me ... I trust that... 

I tried to being happy in front of my Rengi, for I don't want to spoil his holidays just because of my bad lucks  ...  Have a safe journey Rengi... Enjoy your holidays.. Celebrate your most proud full moments with extreme contentment. My prayers are always  with you.. Love You ...

Be happy my girl... You are beautiful... You are precious... You affectionate... You are lucky.... At least in front of God ....

Try to keep your smile even if you forgot how to smile...

You know that you are on track in the midst of all hardships...

And you know that how much important for you.. Your Life and You ...

It's good that finding answers for ourselves... When you know that nobody is there to give any answers for you..

I dream about a day on which I can write Tintu is experiencing an absolute joy and peaceful moments all around her .. Oh! Is that a dream again???... Please no more dreams... But the fact is that my dreams are never gonna to leave me... I warned them not to come to my life and sleep again.. They are not even concerned about my emotions... And they are still following me  and will follow until I reach my destiny..

Tintu... It's enough.. Stop it...

Yeah!!!

Thank You my Lord.... And please forgive me if I hurt You with my concerns..

സായം സന്ധ്യയുടെ നിറച്ചാർത്തുകൾ

മനസ്സ്‌ അസ്വസ്തമാകുമ്പോൾ ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യം എന്റെ കാറുമെടുത്ത്‌ ഒരു ഡ്രൈവിനു പോകുക എന്നുളളതാണു... എന്താണു അതിൽ നിന്നു കിട്ടുന്ന സന്തോഷം എന്നു ചോദിച്ചാൽ എനിക്കറിയില്ലാ ...
 But I feel happy and rejuvenated...

ആ യാത്രയിൽ ആകാശം സായംസന്ധ്യയുടെ നിറച്ചാർത്തിനാൽ വളരെ സൗന്ദര്യമുളളതായി കാണപ്പെട്ടു .. ആ സൗന്ദര്യത്തിനു മാറ്റുകൂട്ടുവാൻ വഴിവിളക്കുകൾ പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കാറു ഒരു വശത്തേക്കു ഒതുക്കി നിർത്തി എന്റെ മൊബൈലിൽ ആ ചിത്രം പകർത്തി..

പിന്നെ കുറെ സമയം അതും ആസ്വദിച്ചു പ്രകൃതിയുമായി ഒരു മൗനസല്ലാപത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു .. എനിക്കും പ്രകൃതിക്കും മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷ .. മൗനത്തിന്റെ ഭാഷാ... ഇപ്പോൾ ആ ഭാഷയാണു എനിക്ക്‌ കൂടുതൽ ഇണങ്ങുന്നതും മനസ്സിലാകുന്നതും ... പണ്ട്‌ ഞാൻ ഒരു പോസ്റ്റിൽ എഴുതിയതു പോലെ ... മൗനങ്ങളും വാചാലമാണു അത്‌ കേൾക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ....

പക്ഷേ ചില മൗനങ്ങളും അതിന്റെ ആഴവും നമ്മുടെ ചിന്തകൾക്കും അതീതമാണു ... അതിന്റെ പൊരുൾ എന്താണെന്ന് ഒരു പരിധിവരെ അറിയാമെങ്കിലും അവ്യക്തമായ ആ മൗനം ശരിക്കും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു .... എല്ലാം അറിയാം .. എല്ലാം മനസ്സിലാകുകയും ചെയ്യും ... പക്ഷേ ...

സായം സന്ധ്യയുടെ നിറക്കൂട്ടുകൾ പോലെ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ നിറങ്ങളും ഒരു മൗനത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച്‌ ദൂരേക്ക്‌ പോയ്‌മറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞു ആ മൗനത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന എന്റെ നിറങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും  എനിക്കിപ്പ്പോൾ അന്യമാണെന്ന് .... വീണ്ടും ഒരു പുലരിക്കായി സായംസന്ധ്യക്ക്‌ വിട നൽകി രാത്രി ഉണർന്നപ്പോൾ എന്റെ യാത്രയും അവസാനിച്ചു ... ഒരു പക്ഷേ എന്റെ ജീവിതത്തിലും ആ മൗനം വെടിഞ്ഞു പുതിയ പുലിരിക്കായി നീ ഉണരുമ്പോൾ എന്റെ യാത്രയും അവസാനിച്ചിരിക്കും ... പിന്നെയും ബാക്കിയാവുന്നത്‌ നമ്മുടെ മൗനങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും ....

കാർത്തിക ....

ഏകാന്തമെൻ തീരങ്ങൾ ..

15.10.15

ഞാൻ പലപ്പോഴും ആലോചിക്കാറുണ്ട്‌ നമുക്ക്‌ മറ്റുളളവരുടെ മനസ്സ്‌ വായിക്കാൻ കഴിഞ്ഞുരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ പൊയ്‌മുഖങ്ങളുടെയോ, വിശ്വാസമില്ലായ്മയുടേയോ ഒരു സാഹചര്യം ഉളവാകത്തില്ലാ... കാരണം ഞാൻ എന്താണെന്ന് എന്നെ അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക്‌ പൂർണമായും അറിയാം... ആർക്കും ആരുടേയും മുൻപിൽ തലകുനിക്കേണ്ടി വരില്ല... എല്ലാവർക്കും പരസ്പരം തങ്ങളുടെ നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചു അറിവുണ്ടായിരിക്കുകയും ചെയ്യും .... 

16/10/15,02:39pm

ഇന്നലെ പകുതിക്ക്‌വെച്ചു നിർത്തി ഏതോ തീരങ്ങൾ തേടി ഞാൻ പോയി.. ആ തീരങ്ങളിൽ ഞാൻ എഴുതുവാൻ ആഗ്രിച്ചതും എനിക്ക്‌ നഷ്ടപ്പെട്ടു ... ചിൽപ്പോൾ ചില കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും ഒരിടത്തും എഴുതപ്പെടാതെ ആരോടും തുറന്നു പറയപ്പെടാതെ നമ്മിൽ മാത്രം വിലയം പ്രാപിക്കും ... നമ്മൾ മണ്ണോട്‌ ചേരുമ്പോൾ ഈ ഭൂമിയിൽ നമ്മോടൊപ്പം അതും അലിഞ്ഞു ചേരും ... അവിടെ അവശേഷിക്കുന്നത്‌ പരസ്പരവിശ്വാസത്തിന്റെ പരസ്പര ബഹുമാനത്തിന്റെ അനർവചനീയമായ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉദാത്തമായ അസ്തിത്വമാണു... 

എന്റെ പരാജയങ്ങളിൽ , എന്റെ വീഴ്ചകളിൽ, എന്റെ വേദനകളിൽ ഞാൻ മുറകെപിടിക്കുന്ന എന്റെ വിശ്വാസം അതാണു എന്റെ സ്നേഹം ... നിർവചനങ്ങളില്ലാത്ത എന്റെ പ്രണയം .... ദിവസങ്ങൾ എത്ര വേഗമാണു കൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌ ... എല്ലാം ഒരോർമ്മയായി അവശേഷിക്കുമ്പോൾ അതിനുളളിൽ വിങ്ങുന്ന എന്റെ ഹൃദയം എനിക്ക്‌ മാത്രം കാണുവാൻ കഴിയുന്നു ... ആ നോവ്‌ എന്നും ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും ... ആ നോവിനും ഒരു സുഖമുണ്ട്‌ .. ഒരു നന്മയുണ്ട്‌ .... ഒരിക്കലും അതിന്റെ നാളങ്ങൾ അണയുവാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ലാ ... ആ വെളിച്ചമായിരിക്കും ഇരുൾമൂടിയ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു നറുവെട്ടമായി ഇനി എന്നെ എന്നും നയിക്കുന്നത്‌ .. എന്റെ ഏകാന്തമായ യാത്രകളിലെ
എന്റെ സഹയാത്രികൻ ....

ജീവിതം ബാക്കിവെച്ച ഒരുപാട്‌ നല്ല ഒർമ്മകൾക്കായി ...
എന്നും മനസ്സിൽ താലോലിക്കുവാൻ ഏൽപ്പിച്ച്‌
പോയ്മറഞ്ഞ ആ നല്ല നിമിഷങ്ങൾക്കായി...
ഒരിക്കലും മറക്കാതിരിക്കുവാൻ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ
ഒരു നോവായി ആ ദിനങ്ങൾ എഴുതിച്ചേർത്തതിനു...
എല്ലാം ഒരു മൗനത്തിന്റെ മറയിൽ ഒളിപ്പിച്ച്‌ വിടവാങ്ങുമ്പോൾ
ഏകാന്തമാകുന്നു എൻ സൗഹൃദത്തിൻ തീരങ്ങൾ..

കാർത്തിക...

Feeling SOMETHING...

There is a time to start certain things in your life.

There is a time  to stop certain things in your life.

There is a time to shatter certain things in your life.

Actually not in a full swing to write anything. But I want to scribble something

 to get out from my madness....  "WORDS" the most powerful weapon in the world. It can amuse you or shatter you into pieces.

I fell in Love with the words when I was a child. My first Love... And my first love letter was written in a small dairy and it was addressed to God. Even if I didn't get any reply, I was kept on writing my love letters to God every day. My innocent and cute little heart expected a reply from Him whenever I opened my diary.  BUT HE NEVER REPLIED....

Actually I never wrote any love letters to anyone in my life, never happened any love affair the way I dreamt or trusted. Only infatuations were experienced , not a REAL LOVE. Actually My world was just encompassed by books and writings. But I was an ardent fan of a "Divine Love" and "Divine Sex". I have a very strong perception that once you experience divine love , then you can experience divine sex as well. Both are well connected and it's not possible by every human beings to experience both the divinity in it's full swings. I always ponder that Those who are experienced both the divinity altogether are considered as the most beautiful and luckiest people in this world.  

I have been experiencing that divinity in love with my letters since childhood. Divinity in sex .. that is just a surprise.. like a dream... I have to give birth to my First baby this year... I am on my way... I do always wonder about each and every incidents happening in our life. Everything has it's own reasons but the impact will depend on the way you dealt with the circumstances. Sometimes although you know that things are not in favour of us, the external stimuli will have the command over you to take you to your destiny. There is a saying in Malayalam "സംഭവാമി യുഗേ യുഗേ!". Means whatever is written in your destiny will happen in due course of time .

I would really like to take a long break in my life, staying away from all worldly attachments and just disappear.... No more Love, no more pain , no more dreams ... just You and This Beautiful Nature... A fervent deep coupling with the Nature...

 Oh! my God my madness is going out of the boundaries ...  

Nobody can stop my Love

nobody can stop my pain

 nobody can stop my Life

Nobody can stop my Destiny

For I am the only one responsible

for my existence...  

Congrats Rengi

My heartfelt congratulations Rengi for your first creation. 

"Appooppan thadikal " Rengi 's first creation is going to Publish on 22nd October during Tharamgini meet at Cochi. It's your determination and hard work made your dream possible. Expressing our gratitude to Mr. Aron Devrag,Actor and writer, Tharamgini online Magazine and the publishing press for their support and guidance. 

Love you too Rengi and God bless you. May all your dreams come true... My Love and Prayers are always with You.

Karthika...

 

              " how much he may feel bad if he looses his friend and he said lessthan 1% ." 

Solitariness

Wants to write a lot but mind and thoughts are not in good terms. Actually they have ample of conflicts to deal with. What will you get at the end .. Nothing... Sometimes I wish if I had a mindset with Low cognitive proficiency. So that l don't ponder much, and I can accept everything as it is.

Being lonely is not easy... You need a strong mindset to face all the realities a lone.... You need to face distinct questions... You need to find the solutions which have contradictory statements. Nevertheless, you will reach the point where you can satisfy your soul and mind even in the secluded life.

Solitariness is a best teacher but must have the determination to mold your life the way your destiny has designed. Your learning just disseminates into your mind and soul and will be  expressed through your words and deeds. There you are the only one responsible for your life and experiences, for you are not trying to be associated or connected with any worldly attachments.

Am I going to out of the topic.. Somewhere... I can feel that I am loosing the connections in my writing... Just relax and reach out for your inner bliss.... My friend always encourages me to find that.. I am trying my level best to reach out for that ultimate level of happiness... Healing will take time and the journey to that seems so long... But I will reach to my final destination.

Jab we met

Jab We Met... I love this movie for certain reasons...