എല്ല്ലാം മായ!!

അകലുവാനായി അടുത്തു നാം

അടുക്കുവാനായി അകന്നു നാം

അകലുന്തോറും അറിഞ്ഞു നമ്മൾ

അത്രമേൽ അടുത്തിരുന്നു നാമെന്ന്

അകലുവാൻ ആശിച്ചിരുന്നില്ല എങ്കിലും

വിധിയുടെ കോമരങ്ങളായി ആടുവാൻ

വിധിക്കപ്പട്ടതോ നീയും ഞാനും

നമ്മൾ നെയ്തുതീർത്ത സ്വപ്നങ്ങളും

വഴികൾ രണ്ടായി പിരിഞ്ഞീടിലും

ജീവിത പാന്ഥാവിലെൻ തുണയായി

നീയെനിക്ക്‌ നൽകിയ ഓർമ്മകൾ

തെളിക്കുന്നു പാതകൾ ഒന്നായീടുവാൻ

എല്ലാമേ സ്വന്തമെന്ന് കരുതി 

സ്വാർത്ഥതയേ പുൽകുന്ന മാനവൻ

അറിയുന്നു ഒന്നുമേ സ്ഥായിയല്ലെന്നും 

ആരും ആർക്കും സ്വന്തവുമല്ലെന്നും

എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും പിന്നേയും തുടരുന്നു

മാത്സര്യ ബുദ്ധിയോടും വാശിയോടും

എല്ലാം തനിക്ക്‌ മാത്രമെന്ന 

സ്വാർത്ഥ ചിന്തയോടെ ജീവിതയാത്ര

എല്ലാം മായ, മായാജാലം!

കണ്ണുചിമ്മി തുറക്കുമ്പോൾ അദൃശ്യമാകും

ഈ ജീവിതം പോലും

വെറുമൊരു മായാ വലയം.