ഞാൻ ചിരിച്ചപ്പോൾ നീ കരഞ്ഞു...

നീ ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കരയുന്നു..

പക്ഷേ രണ്ടും തമ്മിലുളള അന്തരം..

ഞാൻ ചിരിച്ചപ്പോളും ഞാൻ കരയുമ്പോളും 

ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട്‌ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു

ഇപ്പോഴും ഒരുപാട്‌ സ്നേഹിക്കുന്നു..

എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും എല്ലാവരേയും മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നതാണു ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദൗർബല്യം ...

തനിക്ക്‌ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്തു നിർത്തുമ്പോളും ആരും കാണുന്നില്ലാ അവരുടെ നെഞ്ചിലെരിയുന്ന കനലിന്റെ പൊളളൽ ....

ആരും കാണാതെ അവർ കരയുമ്പോളും ലോകത്തിന്റെ മുൻപിൽ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയുമായി അവർ എന്നുമുണ്ടാകും ...

The Distance

It's 12 midnight... One more day is ending for a new dawn... Gone to British council in the evening but when I reached there, I came to know that my car's tyre got punctured... Then somehow I took my car to the work shop and repaired. After that I went to church... As usual I offered my prayers with my Blessed Rosary... Nowadays I go to church when no one is there in the church... I love to offer my prayers in the extreme  silence... I usually spend nearly one hour there...kind of meditation..

Came back at 0800pm and started to read a book.. I didn't do anything in the day time, just simply sitting and thinking about what to do.. Thought of writing something but not got into that mood..

I was reading a book now. Suddenly I remembered about this song... Started to listen... A song of distance .. Beautiful lyrics and relevant to the hour...

Is the distance keeping us away?

Or is the silence keeping us away?

Never wish to think that we're away 

As we know what we're & who we're.

Just awaiting for the right moment

Where we both can see each other 

The way we wished & dreamt about 

The way we passionate about our longing.

I'm not measuring the distance 

I'm not counting the days 

Let bygones be bygones 

Set forth to reach our destiny.

You may not be knowing 

That My days are numbered 

Please break your esoteric Silence 

So that let me know that I'm alive.

KARTHIKA...

Never kiss the lips that are asleep..

A beautiful write up by my friend Sumi ... I could perceive the alluring expression of Love through the each lines ... It's just inculcating an ardent feel of romance ... As she written, " Romance in silence..."

Never kiss the lips that are asleep..

Watch them in silence to reach ecstasy. 

When they are about to tell u that they love you..

Seal them gently...

For_ the greatest understanding of love happens in Silence. .

Be alive..

Exuberently alive...

To know this LIFE...

(Written by Sumi Aju)

എനിക്കൊരുപാടിഷ്ടം തോന്നി ആ വരികളോട്‌ ... അത്‌ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പ്പോൾ എനിക്കിത്‌ മലയാളത്തിലേക്കു തർജ്ജിമ ചെയ്യണമെന്ന്  തോന്നി... ആ വരികളിലെ പ്രണയവും അനുരാഗവും പൂർണ്ണതയും നഷ്ടപ്പെടാതെ ആ വരികൾ ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു ...

നിന്ദ്രയിലാഴ്‌ന്ന ചുണ്ടുകളെ ഒരിക്കലും
 ചുംബിക്കരുത്‌..
നിശബ്ദമായി അവയെ ദർശിച്ച്‌ ആത്മനിർവൃതിയടയുക..
എപ്പോൾ ആ ചുണ്ടുകൾ 
നിന്നോടുളള പ്രണയം വർണ്ണിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങുന്നുവോ
അപ്പോൾ അവയെ മൃദുലമായി നുകരുക...
 ഏറ്റവും മഹത്തരമായ പ്രണയസാഫല്യം 
എപ്പോഴും സാധ്യമാകുന്നത്‌ നിശബ്ദതയിലാണു ...

This is my surprise for you.. I am posting this in my blog without your permission.. Please forgive me.. Because, this is one of the most beautiful expressions of Yours... Thank You for sending me this.

KARTHIKA...

പുലർമഞ്ഞുപോൽ ...

രാത്രി വളരെ വൈകിയിരിക്കുന്നു .. ഉറങ്ങുവാനുളള ഒരു മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക്‌ മനസ്സും ശരീരവും എത്തിച്ചേർന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ പാട്ടുകൾക്ക്‌ കാതോർത്ത്‌, ജനാലയിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന കാറ്റിനു കൂട്ടായി വെറുതെ വെളിയിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക്‌ കണ്ണുംനട്ട്‌ , പൊയ്പോയ ഒർമ്മകളിലൂടെ വെറുതെ മനസ്സിനെ സഞ്ചരിക്കുവാൻ വിട്ട്‌ എന്റെ സോഫയിൽ ഞാനിരുന്നു.

കരയരുതെന്ന് ഒരുപാട്‌ ആഗ്രഹിച്ചു .... പക്ഷേ ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നത്‌ ഞാനറിഞ്ഞു ..തനിയെയായപ്പോൾ എല്ലാ ഒർമ്മകളും എന്റെ മനസ്സിന്റെ അന്തവിഹായസ്സിൽ ചിറകടിച്ചുയരുന്നു .. ആ ചിറകടികൾ എന്റെ ആത്മാവിനെ കീറി മുറിക്കുകയാണു ... എന്താണു എനിക്ക്‌ മാത്രം ഒന്നും മറക്കുവാൻ സാധിക്കാത്തത്‌ .... എന്താണു ഞാൻ മാത്രം ആ ഉമിത്തീയിൽ എരിഞ്ഞു തീരുന്നത്‌ ...

ആരോടും പരിഭവമോ പരാതികളോ ഇല്ലാതെ എല്ലാ തെറ്റുകളും ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കുന്നു.... എല്ലാവരുടെ മുൻപിലും ഞാൻ അപമാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും , എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ജീവിതവും എന്നിൽ നിന്ന് പറന്നകന്നു പോയപ്പോഴും ഞാൻ മൂകമായി നിന്നതേയുളളു ... ആരും കാണാതെ ഞാൻ ഒഴുക്കിയ കണ്ണുനീർ മാത്രമായിരുന്നു എല്ലാത്തിനു സാക്ഷി ...സാരല്ല്യാ .... എല്ലാ ഒരു ദിവസം ശരിയാകും .... എന്നും നന്മകൾ മാത്രം എല്ലാവർക്കും നേരുന്നു ...

പുലർമഞ്ഞുപോൽ നീ പൂവിന്റെ നെഞ്ചിൽ 

നിന്നൊരുസൂര്യനാളമേറ്റുണരുന്നുവോ

ജന്മങ്ങളായി വിണ്ണിൻ കണ്ണായ താരങ്ങൾ

മഴയേറ്റുരാവോരം മറയുന്നുവോ

പറയാതെ ഞാൻ പറയുന്നുവോ വിരഹം നിറഞ്ഞ 

വാക്കുകൾ നിറസന്ധ്യപോൽ മിഴിപൂട്ടിനിൽക്കവേ..

കാർത്തിക ...

Bon voyage

10:10pm. 20/10/15

Just now I came back after dropping Rengi to airport. Then thought of scribble down Something in my blog.

Going CRAZY with this Stupid and Beautiful Life.... 

Actually everything around me is trying their level best for dragging me down... I don't like to write anything about the stupid incident happened at my work place . But the most interesting thing is that  It was happened on the same day I submitted my contract renewal papers... OMG!!!! What a coincidence!!!! ...

 Tintu is not going to shed even a drop of tear for anything.. I am fed up with being put down.... I was in a mood to begin my novel... That's also lost .... Whatever, I am set to face... I am sure my Lord will safeguard me ... I trust that... 

I tried to being happy in front of my Rengi, for I don't want to spoil his holidays just because of my bad lucks  ...  Have a safe journey Rengi... Enjoy your holidays.. Celebrate your most proud full moments with extreme contentment. My prayers are always  with you.. Love You ...

Be happy my girl... You are beautiful... You are precious... You affectionate... You are lucky.... At least in front of God ....

Try to keep your smile even if you forgot how to smile...

You know that you are on track in the midst of all hardships...

And you know that how much important for you.. Your Life and You ...

It's good that finding answers for ourselves... When you know that nobody is there to give any answers for you..

I dream about a day on which I can write Tintu is experiencing an absolute joy and peaceful moments all around her .. Oh! Is that a dream again???... Please no more dreams... But the fact is that my dreams are never gonna to leave me... I warned them not to come to my life and sleep again.. They are not even concerned about my emotions... And they are still following me  and will follow until I reach my destiny..

Tintu... It's enough.. Stop it...

Yeah!!!

Thank You my Lord.... And please forgive me if I hurt You with my concerns..

സായം സന്ധ്യയുടെ നിറച്ചാർത്തുകൾ

മനസ്സ്‌ അസ്വസ്തമാകുമ്പോൾ ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യം എന്റെ കാറുമെടുത്ത്‌ ഒരു ഡ്രൈവിനു പോകുക എന്നുളളതാണു... എന്താണു അതിൽ നിന്നു കിട്ടുന്ന സന്തോഷം എന്നു ചോദിച്ചാൽ എനിക്കറിയില്ലാ ...
 But I feel happy and rejuvenated...

ആ യാത്രയിൽ ആകാശം സായംസന്ധ്യയുടെ നിറച്ചാർത്തിനാൽ വളരെ സൗന്ദര്യമുളളതായി കാണപ്പെട്ടു .. ആ സൗന്ദര്യത്തിനു മാറ്റുകൂട്ടുവാൻ വഴിവിളക്കുകൾ പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്‌ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കാറു ഒരു വശത്തേക്കു ഒതുക്കി നിർത്തി എന്റെ മൊബൈലിൽ ആ ചിത്രം പകർത്തി..

പിന്നെ കുറെ സമയം അതും ആസ്വദിച്ചു പ്രകൃതിയുമായി ഒരു മൗനസല്ലാപത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു .. എനിക്കും പ്രകൃതിക്കും മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷ .. മൗനത്തിന്റെ ഭാഷാ... ഇപ്പോൾ ആ ഭാഷയാണു എനിക്ക്‌ കൂടുതൽ ഇണങ്ങുന്നതും മനസ്സിലാകുന്നതും ... പണ്ട്‌ ഞാൻ ഒരു പോസ്റ്റിൽ എഴുതിയതു പോലെ ... മൗനങ്ങളും വാചാലമാണു അത്‌ കേൾക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ....

പക്ഷേ ചില മൗനങ്ങളും അതിന്റെ ആഴവും നമ്മുടെ ചിന്തകൾക്കും അതീതമാണു ... അതിന്റെ പൊരുൾ എന്താണെന്ന് ഒരു പരിധിവരെ അറിയാമെങ്കിലും അവ്യക്തമായ ആ മൗനം ശരിക്കും എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നു .... എല്ലാം അറിയാം .. എല്ലാം മനസ്സിലാകുകയും ചെയ്യും ... പക്ഷേ ...

സായം സന്ധ്യയുടെ നിറക്കൂട്ടുകൾ പോലെ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ നിറങ്ങളും ഒരു മൗനത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച്‌ ദൂരേക്ക്‌ പോയ്‌മറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞു ആ മൗനത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന എന്റെ നിറങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും  എനിക്കിപ്പ്പോൾ അന്യമാണെന്ന് .... വീണ്ടും ഒരു പുലരിക്കായി സായംസന്ധ്യക്ക്‌ വിട നൽകി രാത്രി ഉണർന്നപ്പോൾ എന്റെ യാത്രയും അവസാനിച്ചു ... ഒരു പക്ഷേ എന്റെ ജീവിതത്തിലും ആ മൗനം വെടിഞ്ഞു പുതിയ പുലിരിക്കായി നീ ഉണരുമ്പോൾ എന്റെ യാത്രയും അവസാനിച്ചിരിക്കും ... പിന്നെയും ബാക്കിയാവുന്നത്‌ നമ്മുടെ മൗനങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും ....

കാർത്തിക ....